Jesienne wieczory mają to do siebie, że kanapa zaczyna kusić bardziej niż reszta mieszkania, a do pełni wygody brakuje jej tylko dużego, miękkiego koca. Kupienie gotowego bywa kosztowne i rzadko trafia w kolor czy fakturę, które wyobrażamy sobie w swoim salonie. Z tego powodu coraz częściej zamiast gotowego wyrobu wybiera się własną robótkę, a punktem wyjścia staje się gruba włóczka na koc, z której powstaje duża dzianina w zaskakująco krótkim czasie. Poniżej omówiono różne rodzaje materiałów, orientacyjne ilości, narzędzia i pomysły na wzory oraz sposoby pielęgnacji gotowej narzuty.
Jaka włóczka na koc sprawdza się w salonie?
Odpowiedź zależy od tego, kto i jak będzie z koca korzystał. Inaczej dobiera się materiał do narzuty, która ma leżeć na oparciu fotela, a inaczej do koca służącego codziennie jako przykrycie przy oglądaniu filmów. Gruba wełna na koc grzeje najlepiej, ale nie każdy dobrze ją znosi na skórze, dlatego wiele osób sięga po mieszanki albo materiały syntetyczne. Poniższe zestawienie pokazuje, czego można się spodziewać po popularnych rodzajach.
| Materiał | Zalety | Na co uważać |
| wełna merino | miękka, ciepła, przyjemna w dotyku | wyższa cena, delikatna w praniu |
| zwykła wełna owcza | trwała, dobrze trzyma ciepło | bywa szorstka |
| akryl i mieszanki | tani, łatwy w pielęgnacji | słabiej oddycha, może się elektryzować |
| chenille (szenila) | bardzo miękka, puszysta faktura | rozciąga się, wymaga ostrożności przy ciężkich kocach |
| bawełna | przewiewna, dobra dla alergików | cięższa i mniej sprężysta |
Przy bardzo gruba włóczka na koc, na przykład w formie lunty albo pasma przypominającego miękką taśmę, ważniejsze od składu bywa jej zachowanie podczas pracy. Zbyt śliska nić ucieka z oczek, a zbyt luźno skręcona rozwarstwia się pod naciskiem. Przed zakupem większej ilości dobrze kupić jeden motek i zrobić próbkę o wymiarach około 15 na 15 cm. Taka próbka pokazuje, jak materiał się układa, jak jest ciężki i czy nie drażni skóry.
Ile włóczki potrzeba na koc?
Przy dużych rzeczach liczba motków szybko rośnie, a niedobór pod koniec pracy potrafi zepsuć nastrój. Zapotrzebowanie zależy od rozmiaru narzutki, grubości nici i gęstości dzianiny. Dla koca o wymiarach około 100 na 150 cm, wykonanego z grubej przędzy, często potrzeba od jednego do kilku kilogramów materiału, choć to wartości orientacyjne, a nie reguła. Prosty sposób obliczeń wygląda następująco:
- Zrobić próbkę i zważyć ją na wadze kuchennej.
- Obliczyć powierzchnię próbki w centymetrach kwadratowych.
- Podzielić planowaną powierzchnię koca przez powierzchnię próbki.
- Pomnożyć wynik przez wagę próbki i dodać około dziesięciu procent zapasu.
Taki rachunek daje realistyczny obraz zapotrzebowania i pozwala od razu kupić całą partię z jednej serii barwienia. Przy kolorowej wełnie różnice między partiami bywają widoczne, więc warto zamawiać wszystko jednocześnie.
Jakie narzędzia pasują do bardzo grubych nici?
Zwykłe druty i szydełka tu nie wystarczą, bo gruba przędza wymaga innych rozmiarów. Dla włóczki o średnicy kilku milimetrów stosuje się druty lub szydełka od około 8 do 15 mm, natomiast przy bardzo grubych pasmach sięga się po narzędzia jeszcze większe. Takie rozmiary pozwalają zrobić ogromne oczka i dzianinę o wyraźnej, luźnej strukturze.
Alternatywą jest dzierganie rękami, które nie wymaga żadnych narzędzi poza własnymi ramionami. Technika ta daje bardzo miękką, puszystą fakturę i jest jednym z szybszych sposobów zrobienia koca, choć do pełnowymiarowej narzuty potrzeba sporo cierpliwości i miejsca. Praca z grubymi materiałami bywa też bardziej męcząca dla nadgarstków, więc warto robić krótkie przerwy i zmieniać pozycję. W razie potrzeby pomagają lekkie drewniane lub bambusowe narzędzia, które nie obciążają dłoni.
Jakie wzory i kolory ożywią wnętrze?
Gruba nić sama w sobie tworzy wyrazistą fakturę, więc wzory nie muszą być skomplikowane. Zwykły ścieg ryżowy, ściągacz albo szeroki warkocz wystarczą, żeby koc wyglądał ciekawie. Przy wyborze kolorów dobrze spojrzeć na wnętrze i zdecydować, czy koc ma się wtopić w tło, czy stać się wyrazistym akcentem. Kilka sprawdzonych kierunków wygląda tak:
- stonowane odcienie, takie jak ecru, beż i jasna szarość, pasujące do większości wnętrz;
- głębokie kolory, na przykład butelkowa zieleń lub burgund, które ocieplają surowe pomieszczenia;
- melanże i przejścia tonalne, dające efekt bez dodatkowej pracy nad wzorem;
- kontrastowe pasy w dwóch kolorach, które dodają charakteru prostej dzianinie.
Warto też pamiętać, że bardzo jasne kolory szybciej widać po codziennym użytkowaniu, zwłaszcza jeśli w domu są zwierzęta albo dzieci.
Jak dbać o koc, żeby długo wyglądał dobrze?
Ciężki, gruby koc nie lubi pośpiechu w praniu. Zanim wrzucimy go do wody, trzeba sprawdzić etykietę włóczki, bo producent podaje tam zalecaną temperaturę i metodę. Wełnę najlepiej myć ręcznie w letniej wodzie z delikatnym środkiem, a potem suszyć na płasko, bo mokra dzianina potrafi się mocno rozciągać pod własnym ciężarem. Wieszanie na sznurze prawie zawsze kończy się deformacją.
Na co dzień wystarczy wietrzenie i delikatne otrzepywanie, a drobne kuleczki można zdejmować grzebieniem do wełny. Koc przechowywany poza sezonem najlepiej złożyć luźno w bawełnianym worku, z dala od wilgoci. Przy dużych robótkach rozsądniej zrobić próbne pranie na mniejszym fragmencie, niż ryzykować całą narzutę. Dzięki temu po kilku sezonach koc nadal zachowa miękkość i kształt, a przy kolejnym projekcie łatwiej będzie zdecydować, jaki materiał warto wybrać ponownie.
Więcej o grubej włóczce na koc można znaleźć na: https://kokonki.pl/wloczka-na-cieply-koc